Mens en medemens: Armoede verjaart niet.

voor het kerstproject op 20 december kregen wij enkele lessen en workshops in verband met de campagne 'armoede verjaart niet'. Hieronder wat info over de campagne.

Armoede verjaart niet

 Een verjaardag is feest: mooie wensen, warme gezelligheid, leuke attenties… Dat jaartje extra neem je erbij en stilaan schuif je op van een veertiger naar een vijftiger, medioren worden senioren, gepensioneerden zeventigplussers. Elke dag worden we een beetje ouder. Ook mensen in armoede blazen jaarlijks een kaarsje uit.

Hun feest heeft echter een bittere nasmaak want armoede verjaart niet. Wie in armoede leeft, vecht dagelijks om de eindjes aan elkaar te knopen… vaak vele jaren lang. Op hogere leeftijd uit armoede geraken, is nog zoveel moeilijker.
Het risico op een leven in armoede ligt bij ouderen veel hoger dan bij de rest van de bevolking en de gevolgen op latere leeftijd zijn dramatisch: 1 op 5 ouderen wordt geraakt door armoede. Gemiste kansen op de arbeidsmarkt, ziekte, faillissement of een echtscheiding kunnen mensen de armoede induwen. En een leven in armoede is altijd een leven met minder… 

De gelukskaarten voor ouderen 

Met de campagne ‘Armoede verjaart niet’ wil Welzijnszorg samen met en in naam van onze ouderen vier gelukskaarten trekken. Zodat zij op een menswaardige wijze hun leven kunnen verderzetten.
- Een leefbaar inkomen
- Geen zorgen om de (extra) zorg
- Een gezonde, veilige en betaalbare woning
- Kunnen meetellen en meedoen.

Ik vind dat er meer aandacht mag gegeven worden aan dit onderwerp. Er zijn veel ouderen die leven met een heel klein pensioen. Ik hoorde in de klas, tijdens een van de workshops dat iemand zei dat ze een oma heeft die haar, elke keer als ze op bezoek gaat, 25 euro meegeeft. Als ik dan vergelijk met mijn eigen meme en pepe dan kunnen zij dit niet. Ze leven niet in armoede, maar hebben beide geen groot pensioen. En bovendien hebben we een heel grote familie, met heel veel kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Ik  weet zeker dat er bejaarden zijn met zo'n grote familie die in armoede leven. Dan kunnen zij niet altijd iets geven aan hun kleinkinderen. Voor mij hoeft dit zeker niet, ik ga wekelijks naar mijn grootouders en verwacht daar niets voor. Maar ik kan begrijpen dat het als grootouder niet leuk is als je niets kan geven aan je kleinkinderen.

Ik vind het echt goed dat er zo'n initiaties bestaan. Als je als gepensioneerde je partner verliest en dan achterblijft met een heel klein inkomen, raak je geïsoleerd. Dat vind ik heel triest. Het is al zo dat bejaarden wat meer geïsoleerd kunnen worden omdat ze al wat slechter te been zijn en niet altijd even goed naar ergens kunnen gaan. Dus dat er veel centra zijn dichtbij, waar bejaarden bij mensen van hun leeftijd kunnen zijn, vind ik echt goed.

Bekijk zeker ook de officiële site hier. En als u even tijd heeft doe dan zeker meer aan de campagne en  steek ook een kaarsje aan. Doe dit hier.

Mens en medemens: Waarden.

Als ik een waarde moet kiezen die ik heel belangrijk vind, dan kies ik voor respect.

Volgens mij is respect het belangrijkste dat er is. Er komt bij deze waarde nog zoveel meer te kijken dan enkel 'respect'. Als je respect hebt voor elkaar dan is er ook aanvaarding, gelijkheid en sociale rechtvaardigheid. Er bestaat geen liefde zonder respect, er bestaan geen vriendschappen zonder respect, dus er bestaan volgens mij geen echte banden tussen personen als er geen respect is.

Dit klinkt misschien wat overdreven en dramatisch, maar denk er eens bij na. Als je getrouwd bent of gewoon in een relatie dan heb je toch respect voor je partner, en je partner voor jou. Als er geen wederzijds respect is in een relatie, dan heb je een heel disfunctionele relatie (ik denk aan misbruik en mishandeling). En zoiets kan ik eigenlijk zelfs geen relatie noemen dan. Bij vriendschap is dit net hetzelfde. Als je een beste vriend hebt en deze persoon heeft geen respect voor jou, dan kun je geen hechte band hebben met elkaar.

Gelijkheid en aanvaarding komen ook bij respect. Voor mij zijn deze twee dingen ook heel belangrijk. Aanvaard zijn is wat een mens het meest wil, denk ik. En als niemand respect voor je heeft dan voel je je niet aanvaard. Je voelt je minder dan de rest, dus niet als een gelijke. Als iedereen respectloos met elkaar zou omgaan, dan is deze wereld niet bewoonbaar, want het gebrek aan respect zal uiteindelijk verder gaan naar haat.

Daarnaast wil ik er nog aan toevoegen dat respect ook verder gaat dan respect tonen voor elkaar. Maar respect voor je omgeving, de natuur en dieren vind ik heel belangrijk!


Ik hoop deze waarden later ook mee te kunnen geven aan mijn kinderen en de kinderen in mijn klas.

Mens en medemens: Taken niet maken.

Op delicious koos ik voor de casus: 'wat doen als je leerlingen hun taken niet maken?'.
Dit kan je hier lezen.

Er werd over veel gediscussieerd, maar waarover het meest gesproken werd was het feit dat leerkrachten een '0' geven aan een leerling die een taak niet indient. Ik zocht tussen de verschillende reacties naar een bericht waarin ik mij kon vinden.

Hier mijn oplossingen bij het stimuleren om tijdig (= op de gestelde datum) af te leveren. 

Tot voor enkele jaren maakte ik ook gebruik van het systeem één dag te laat min 2 punten, twee dagen te laat min 4 punten, enz. Deze handelswijze leidde echter niet tot het gewenste leerproces: de opgelegde taken worden dan nog snel en vaak ondermaats uitgewerkt + de leerlingen leren omgaan met voortdurend uitstel en verzinnen steeds originelere uitvluchten 
(wel leuk soms). 

Sinds 4/5 jaar verklaar ik, aan het begin van het schooljaar, begrip te hebben wanneer ze een taak 'vergeten' tijdig in te dienen. Redenen voor dit uitzonderlijke uitstel van indienen zijn niet nodig. Uit pure schaamte voor deze slordigheid zullen de leerlingen hemel en aarde verzetten om me de gewenste uitvoering ten laatste 's anderdaags te bezorgen. Er worden geen punten afgetrokken of verwijten gemaakt. Voor taken die nog later zouden worden afgegeven telt de regel van 'vergeten thuis' niet meer; ze werden dan gewoon niet gemaakt een nul is dus terecht. 

De motivaties voor deze afspraak zijn: 
1. taken worden ruim tijdig meegedeeld, waarbij de uiterlijke datum om in te dienen in overleg met de klas wordt bepaald en in de schoolagenda wordt genoteerd, zowel op de dag zelfs als op het studieplanoverzicht. 
2. meestal gaat het gewoon om afwerken van een klastaak, toch kan er ook een zelfstudie of onderzoek opgelegd worden (vooral voor leerlingen van derde graad TSO) 
3. de afspraak wordt regelmatig in herinnering gebracht (de leerlingen doen dit meestal zelf ter bevestiging ervan) 
4. taken plannen behoort tot het leerproces; de deathline respecteren maakt daar deel vanuit 
5. tijdig klaar zijn, alles goed gepland en toch nog vergeten dat belangrijke ding in je boekentas te stoppen kan iedereen overkomen (vooral als je nog andere dingen gelijktijdig wil doen) 
6. Bij de taak krijgen de leerlingen een overzicht van de puntenverdeling. Hierbij staan steeds tips voor uitvoeringen die extra punten (=bonuspunten) opleveren. Vaak gaat het om creatieve uitvoeringen of aanvullingen die tijd vergen en zelden nog snel, na de deadline, te realiseren zijn. Bonusopdrachten werken echt stimulerend: de te verdienen punten hiervoor overstijgen het totaal te behalen maximum, met die verstande dat de leerlingen nooit meer dan het maximum kunnen halen, het helpt dit maximum te benaderen. 


Meer verduidelijking: 

Onze zoon is erg energiek en wil vaak vele dingen op één avond realiseren. Het overkwam hem, helaas meermaals, dat hij een taak uitwerkte, vervolgens aan een andere al begon of een toets voor ging voorbereiden en het studiemateriaal hiervoor boven op de eerste taak legde en zo â€Ëœvergatâ€â„¢ de gewenste taak in zijn boekentas te steken. 

De dochter toonde zich in vergelijkbare situatie sterker. Zij verzocht de leraar om onmiddellijk mondeling te mogen bewijzen dat de taak wel degelijk door haar werd gemaakt. Vervolgens gaf zij op elke ter zake doende vraag correct antwoord. De leraar moest dus erkennen dat zij de waarheid sprak en kende haar de te behalen punten toe. 

Respectvol aanmoedigen, duidelijk en gemotiveerd op je strepen staan en kwaliteit eisen werkt! Bij hardnekkige gevallen werkt overleg met alle betrokkenen (ouders) soms als een toverspreuk.

Dit vind ik persoonlijk een goeie oplossing. In het middelbaar kreeg ik soms een '0', en dit omdat ik heel vergeetachtig ben en soms mijn taak thuis vergat. Voor mij was dit helemaal niet leuk. Ik maakte soms beter stukken dan mijn medestudenten en nog kreeg ik minder tot geen punten voor deze taak omdat ik deze taak stomweg vergat. Hierbij wil ik wel zeggen dat deze reden niet altijd geldig kan zijn, want anders zullen veel leerlingen daar gebruik van gaan maken. Als je nog de dag erna mag indienen vind ik het wel oké, maar geen week later. Ook moet er consequent gereageerd worden. Want een voorkeursbehandeling wordt al snel opgemerkt door andere leerlingen en dat zorgt voor verlies van respect voor de desbetreffende leerkracht.
Het geven van bonuspunten vind ik ook een heel goed idee! In mijn middelbare school werd dit in sommige vakken ook gebruikt. Dit mag echter niet enkel om kennis gaan, maar moet ook om de creativiteit en de uitwerking van de taken gaan. Als je als leerkracht een tak krijgt en je ziet veel fouten staan (kennis), maar het er is wel veel werk in gestoken en creatief uitgewerkt dan mag je deze leerling niet afstraffen en hem dan een 0 geven. Misschien kan je deze leerling dan vragen wat er niet duidelijk was en het concept van de taak opnieuw uitleggen. Dit betekent daarom geen herkansing, hoewel ik daar geen problemen mee zie als het een leerling is die het verdient. Als leerkracht ken je natuurlijk ook je leerlingen en weet je wie op welke manier werkt aan taken.
Als je dan uiteindelijk leerlingen hebt die gewoon hun taken opnieuw en opnieuw niet indienen dan mag je hen een 0 geven.

Mens en medemens: De kracht van woorden.

In het vorig bericht praatte ik over de invloed van het gedrag van ouders op hun kinderen. Hierbij komt zeker ook wat ze zeggen. Ik wil graag nog wat dieper ingaan op welke invloed woorden op ons hebben.
Ik vond op het internet een kortfilm die ik heel graag wil delen. Bekijk de kortfilm hieronder.

Deze kortfilm gaat over een man die graag mensen ziet lachen. Hij brengt mensen geluk met zijn woorden. Hij geeft hen complimenten, eerlijke complimenten. Zo laat hij iedereen lachen, en wanneer hij beroemd wordt laat hij zelfs George Bush lachen! Er vormen zich rijen voor zijn werk. Rijen van mensen die eens willen glimlachen. Alles gaat heel goed tot hij een meisje ziet als hij een foto wil laten maken voor zijn rijbewijs. Zij lacht niet. Dag na dag en keer op keer gaat hij terug en zoekt hij nieuwe manieren om haar te laten lachen. Maar dit lukt hem niet. Door zijn pogingen die niet slaagden wordt hij zelf ongelukkig. Hij geeft geen complimenten meer aan zijn klanten. Die worden boos en negeren het feit dat hij ongelukkig is.
Hij wordt ontslagen. Wanneer hij een koppel ontmoet die hem vragen om een foto van hen te nemen merkt hij op dat ze niet echt lachen. Hij wil hen laten lachen, en dit lukt hem. Hij begint opnieuw met mensen an het lachen te brengen met complimenten en hen te laten denken aan wat zij het liefst zien. hij krijgt een job als fotograaf omdat hij echte emoties kan vastleggen zoals geen ander. En daarna ziet hij plots het meisje weer. Ze lacht! Hij begrijpt niet hoe het komt, want hij probeerde alles. Ze vertelt hem dat haar moeder ziek was en heel ongelukkig werd en niet meer lachte, dus lachte zij ook niet meer. Tot er op een dag een jongeman naar haar toe ging en zei dat ze mooi was. Toen lachte ze weer. De jongeman was hem.


Ik vind dat deze kortfilm zeker de moeite waard is om eens te bekijken! Het toont aan dat woorden heel krachtig zijn. Door een simpel klein gebaar of een klein zinnetje, zoals jij bent belangrijk, kan je het leven van iemand veranderen. Dit kan natuurlijk niet constant van eenzelfde persoon komen. Want zoals je in het filmpje kan zien wordt de man soms ook wat ongelukkig en heeft ook hij nood aan wat fijne woorden.

Naast deze kortfilm zag ik nog een twee andere filmpjes. Deze kan je hieronder bekijken.

Ook deze filmpjes tonen ons het belang van woorden. Hoe je iets zegt en met hoeveel je iets zegt hebben ook een effect. Bij deze wil ik vragen na te denken over wat je zegt en hoe je het zegt. Je kunt met woorden zoveel goeds doen. Een simpel klein gebaar maakt het verschil!

Mens en medemens: children see, children do.

Hieronder kan je een filmpje bekijken, het heet 'children see, children do'.

Ik vond dit filmpje heel krachtig. Het begon eerst met redelijk 'kleine' dingen die de kinderen nadeden van hun ouders, zoals hoe ze rondlopen en hoe ze staan. Maar naarmate het filmpje vordert zie je al wat zwaardere dingen. Het begint bij verslavingen overnemen zoals roken en gaat verder naar het overnemen van agressiviteit binnen het verkeer. Dit wordt steeds maar erger en erger tot het uiteindelijk stopt bij mishandeling van dieren en mensen. Het toont dat kinderen hetgeen ze zien terwijl ze opgroeien ervaren als normaal. Dus gaan ze dit ook nadoen. Als je een vreemd persoon uitscheldt omdat hij van een ander land komt terwijl jouw kind erbij staat, dan zullen ze racisme als iets normaals aanschouwen. Wees dus zeker voorzichtig met hoe je praat en ook handelt bij jouw kinderen! 

Ik vond op het internet nog een interessant gedicht dat dit concept volledig weergeeft. Het is een gedicht geschreven door Dorothy Law Nolte. En het gaat als volgt:

If a child lives with criticism, he learns to condemn.

If a child lives with hostility, he learns to fight.

If a child lives with fear, he learns to be apprehensive.

If a child lives with pity, he learns to feel sorry for himself.

If a child lives with ridicule, he learns to be shy.

If a child lives with jealousy, he learns what envy is.

If a child lives with shame, he learns to feel guilty.

If a child lives with encouragement, he learns to be confident.

If a child lives with tolerance, he learns to be patient.

If a child lives with praise, he learns to be appreciative.

If a child lives with acceptance, he learns to love.

If a child lives with approval, he learns to like himself.

If a child lives with recognition, he learns that it is good to have a goal.

If a child lives with sharing, he learns about generosity.

If a child lives with honesty and fairness, he learns what truth and justice are.

If a child lives with security, he learns to have faith in himself and in those about him.

If a child lives with friendliness, he learns that the world is a nice place in which to live.

If you live with serenity, your child will live with peace of mind.

With what is your child living?

Vertaling: 

Als een kind leeft met kritiek, leert hij te veroordelen.

Als een kind leeft in vijandigheid, leert hij te vechten.

Als een kind leeft in angst, leert hij beducht te zijn.

Als een kind leeft met medelijden, leert hij zich altijd medelijden te hebben voor zichzelf.

Als een kind leeft met spot, leert hij verlegen zijn.

Als een kind leeft met jaloezie, leert hij wat jaloersheid is.

Als een kind leeft met schaamte, leert hij zich schuldig voelen.

Als een kind leeft met aanmoedigingen, leert hij zelfzeker zijn.

Als een kind leeft met tolerantie, leert hij geduldig zijn.

Als een kind leeft met lof, leert hij appreciatie. 

Als een kind leeft met aanvaarding, leert hij lief hebben.

Als een kind leeft met goedkeuring, leert hij zichzelf graag hebben.

Als een kind leeft met erkenning, leert hij dat het goed is om een doel te hebben.

Als een kind leeft met het delen van, leert hij vrijgevig zijn.

Als een kind leeft met veiligheid, leert hij geloof hebben in zichzelf en anderen.

Als een kind leeft met vriendelijkheid, leert hij dat de wereld een leuke plaats is om te leven.

Als een kind leeft met sereniteit, zal jouw kind leven met gemoedsrust.

Met wat leeft jouw kind ?

Ik vond dit gedicht zeer passend. Het toont ons hoe kinderen alles opvatten en hoe zij ons gedrag en onze gedachten opvatten. 

Mens en medemens: Sociale omgang

Ik bekeek een filmpje over sociale omgang. Het speelt zich af in Zwolle, Nederland. Bekijk hieronder zelf het filmpje.

Als ik dit filmpje bekijk kan ik enkele aspecten onderscheiden die leiden tot asociaal gedrag, en deze zijn:

Gebruik van sociale media zoals facebook of twitter:
Het gebruik van sociale media heeft inderdaad wat te maken met het sociale gedrag, of moet ik zeggen asociale gedrag van de bevolking. Ik kan me herinneren dat het anders was voor het opkomen van deze sites. Toen ik nog heel wat jonger was ging ik vaak buiten 'spelen' op het speelplein op 50 meter van mijn huis. Hiervoor had ik natuurlijk een speelkameraad. Zij woont op een 300 meter van mij, dus in dezelfde wijk. Wanneer ik vroeger wilde weten of ze thuis was of zin had om wat te doen samen, dan liep ik gewoon tot haar voordeur om dat te vragen. Nu is dit helemaal anders. Na de opkomst van gsm's, netlog, myspace, facebook, twitter en nog zoveel andere werd alles gewoon zo gedaan. Via technologie. Facebook is de meest gekend in het rijtje. Ik moet toegeven dat facebook een leuk iets is. Als je vrienden hebt die je niet vaak kan zien, kun je een beetje volgen hoe het met ze gaat op hun facebookpagina. Maar dit heeft ook een keerzijde. Je gaat ook meer praten met vrienden op facebook, en dan heb je wel het idee dat je sociaal bent, maar eigenlijk zit je gewoon achter je pc. Voor de jongeren die ermee opgegroeid zijn is dit de normaalste zaak, maar voor ouderen valt dit alsmaar meer op.


Vriendelijkheid op straat, in het verkeer, in de winkel:
Zoals ze zeggen in de video is er geen tot weinig sprake meer van vriendelijkheid in het verkeer of op straat. Als je ergens met de auto naartoe moet merk je dat mensen veel te opgejaagd zijn om ergens naar toe te gaan en dit zorgt ervoor dat mensen bijvoorbeeld niet meer ritsen. Eens je hand opsteken als iemand je voorlaat of een vriendelijke knik, dit kan nooit kwaad.
Ook op straat is dit het geval. Als je door een winkelstraat loopt dan kijken mensen elkaar niet meer aan. Ik ben een persoon die altijd glimlacht als iemand recht naar mij kijkt, dit doe ik uit pure beleefd- en vriendelijkheid. Vaak merk ik dan dat mensen dit niet terugdoen of raar reageren. Maar wanneer ik mijn grootouders hoor praten over hoe het vroeger was, dan zou ik het liever terug zo hebben. 'S zomers zaten vele mensen samen voor hun voordeur gewoon wat te praten of te kijken naar hun buurt, maar nu zie je dit bijna niet meer. Ik zie dit soms, maar dan enkel bij bejaarden. Dit onpersoonlijk sociale gedrag vind ik een heel spijtige zaak.


Behulpzaamheid:
Het vriendelijk te woord staan in een winkel en rekening houden met bejaarden bij het oversteken, dit zijn 2 zaken die aan het woord kwamen in de video. Deze 2 zijn er maar enkele van de vele dingen die opgenoemd konden worden bij gebrek aan behulpzaamheid. Bij mij is het ook al duidelijk geworden dat je niet vaak vriendelijk te woord gestaan zal worden door een medewerker in een winkel. Ik zeg niet dat er geen vriendelijke zijn, maar vaak is het met een nors gezicht. Het lijkt alsof ze dit echt tegen hun zin doen. Dat is voor mij als klant en als persoon geen leuk gevoel.
Wat ik zal ook al opmerkte is dat er inderdaad niet veel mensen meer respect hebben voor bejaarden. Dit vind ik heel jammer! Oudere mensen zijn al wat slechter te been, dus kunnen ze af en toe wel wat hulp gebruiken, zelfs van wildvreemden op straat. Als je in een winkel loopt en een bejaarde vrouw of man laat z'n geld vallen of iets dat hij wil kopen, dan is het voor mij normaal dat ik die persoon ga helpen. Dit geldt ook niet enkel bij bejaarden, maar ook voor personen die gewoon wat hulp kunnen gebruiken. Iemand die z'n handen vol heeft of een hoogzwangere vrouw. Zulke kleine daden bewijzen voor mij dat er nog wat vriendelijkheid is in een mens.



Wat ik hieruit kan afleiden is dat een simpel klein gebaar soms een groot verschil kan maken. Moest iedere persoon een klein knikje of een glimlach geven aan een wildvreemde persoon dan zou het asociale gedrag meteen wat dalen. Wat behulpzamer zijn en wat vriendelijker zijn, en als afsluiter wat persoonlijker zijn!

Mens en medemens: Vertrouwen

Hieronder enkele citaten die volgens mij weergeven wat vertrouwen inhoudt.

"Het is kwetsbaarheid die vertrouwen haar waarde geeft."

- Ferrucci.

"Als je vertrouwen hebt, hoef je niet de gehele trap te zien om de eerste stap te zetten."

-Martin Luther King. 

Bron: http://www.citaten.net/zoeken/citaten-vertrouwen.html?page=2