Allerzielen is de dag waarop we alle doden herdenken (alle zielen). Deze dag valt jaarlijks op 2 november en wordt gevierd door rooms-katholieken. Dan gaan alle mensen de graven van hun dierbaren bezoeken. Bij ons is er de traditie om een potje bloemen te plaatsen op het graf en het wat schoon te maken. De meeste mensen kiezen dan voor chrysanten. In andere culturen plaatsen ze kaarsen op de graven en in nog andere versieren ze de graven met kleurrijke slingers. Op deze dag gaat het om het herdenken van een persoon, tonen dat je nog altijd aan hen denkt.
Wat ik jammer vind aan Allerzielen is dat iedereen enkel op die ene dag nog het graf van een dierbare gaat bezoeken. Veel mensen doen dit dan op geen andere dagen meer. Dat is heel jammer. Ik persoonlijk ga niet op Allerzielen naar het kerkhof. Dat doe ik liever op een rustige dag. Als het kerkhof al vol staat met mensen dan vind ik het moeilijker om echt te denken aan die persoon. Voor mij werkt het zo: je bezoekt je dierbaren wanneer jij het wil, en niet op een dag opgelegd door je godsdienst, want dan klinkt het zo geforceerd. Ik heb niets tegen mensen die dit wel doen, maar voor mij persoonlijk werkt dat niet zo.
Hetgeen ik dan wel leuk vind aan deze dag is dat het kerkhof er dan niet meer zo grauw uitziet. Het lijkt wel een echt feest, geen bedroefde gebeurtenis. en zo denk ik ook dat de overledenen willen dat we hen herdenken. Met blije gedachten en herinneringen.
Hieronder kan je het lied 'Laughing with god' beluisteren. Het lied wordt gezongen door Regina Spektor.
Het lied gaat niet over het wel of niet bestaan van God. Het gaat eigenlijk over het feit dat het makkelijk is om te lachen met God als je Hem niet nodig hebt. Iedereen lacht met grapjes over God en zo. Maar wanneer er een moment is dat je het moeilijk hebt, zelfs al geloof je niet in God, dan richt je je naar hem. Omdat je dan Zijn hulp wel nodig hebt. Mensen durven niet lachen met de 'personen' waarvan ze hulp nodig hebben. En als mensen radeloos zijn en echt hulp nodig hebben zoals wanneer je ouders een ongeluk hebben gehad of wanneer je op het vliegtuig zit en het begint heel hard te schudden, dan pas richten ze zich naar God .
Dat is een vraag die vele mensen zich stellen. Een concreet antwoord is er niet, er is enkel wat je zelf gelooft.
Ik geloof in meerdere levens. Volgens mij is het niet zo dat we enkel 1 keer leven. Je ziel gaat gewoon verder in een andere persoon in een ander land of zelfs tijdperk. Ik vind het moeilijk te geloven dat het gewoon stopt wanneer je sterft. Vele mensen vinden wat ik nu zeg waarschijnlijk maar vreemd, maar zo denk ik er over. Ik denk niet dat je in je meerdere levens weet wat er in je vorige leven gebeurde, maar het kan wel dat je plots een connectie hebt met iets totaal onbekends dat je niet kan uitleggen. Je hebt het gevoel dat je deze plaats of dit voorwerp of die personen kent. Dat is dan volgens mij een link met je vorig leven.
Er komt in maart een film uit in de bioscoop. Deze film heet 'Cloud Atlas'. Deze film is een perfect voorbeeld van wat ik wil uitleggen. Meerdere levens die allemaal een effect hebben op elkaar. En niet alleen in je eigen levens, maar ook in die van andere, waarmee je in connectie staat. Hieronder kan je de trailer van deze film bekijken.
"Our lives are not our own. We are bound to others. In the past and present. And by each crime and every kindness, they birth our future."
Ik zou graag iedereen deze film aanraden. Het is een echt meesterwerk. En misschien na het bekijken van deze film zullen meer mensen begrijpen wat ik bedoel met mijn visie op leven na de dood.
Bij het thema mens en leven komt het omgaan met verlies. Hoe ga je er mee om? Dat is een vraag die moeilijk te beantwoorden is. Sommige mensen hebben wat tijd alleen nodig terwijl anderen net weer bij een grote groep mensen willen zijn. Sommigen zijn heel open over hun gevoelens en anderen dan weer niet. Het is iets heel persoonlijks.
Als een dierbaar persoon sterft gaan er vele vragen door je hoofd Waarom nou jij? Hoe kan dit?
En volgens mij is er een vraag die wel bij iedereen eens naar boven komt bij een verlies: Hoe red je een leven? Iedereen denkt er wel aan. Had ik die persoon kunnen redden? Had ik er iets aan kunnen veranderen?
Het lied hieronder gaat ook over een persoon met deze vragen.
Songtekst:
Step one you say we need to talk He walks you say sit down it's just a talk He smiles politely back at you You stare politely right on through Some sort of window to your right As he goes left and you stay right Between the lines of fear and blame You begin to wonder why you came
CHORUS: Where did I go wrong, I lost a friend Somewhere along in the bitterness And I would have stayed up with you all night Had I known how to save a life
Let him know that you know best Cause after all you do know best Try to slip past his defense Without granting innocence Lay down a list of what is wrong The things you've told him all along And pray to God he hears you And pray to God he hears you
CHORUS: Where did I go wrong, I lost a friend Somewhere along in the bitterness And I would have stayed up with you all night Had I known how to save a life
As he begins to raise his voice You lower yours and grant him one last choice Drive until you lose the road Or break with the ones you've followed He will do one of two things He will admit to everything Or he'll say he's just not the same And you'll begin to wonder why you came
CHORUS: Where did I go wrong, I lost a friend Somewhere along in the bitterness And I would have stayed up with you all night Had I known how to save a life
Where did I go wrong, I lost a friend Somewhere along in the bitterness And I would have stayed up with you all night Had I known how to save a life How to save a life How to save a life
Where did I go wrong, I lost a friend Somewhere along in the bitterness And I would have stayed up with you all night Had I known how to save a life
Where did I go wrong, I lost a friend Somewhere along in the bitterness And I would have stayed up with you all night Had I known how to save a life How to save a life
Op delicious konden wij een filmpje bekijken over enkele verschillende rituelen in het hindoeïsme, samskaras genaamd. Deze rituelen gebeuren bij belangrijke gebeurtenissen zoals geboorte, trouwen en begrafenis. ik zou me graag even focussen op de rituelen bij begrafenissen bij verschillende culturen en deze even bespreken. Het filmpje kan je hieronder bekijken, van 4:00 tot 4:50.
Hieronder nog enkele rituelen na het sterven van een geliefd iemand.
Hindoeïsme:
Bij de sanateni mag in het rouwhuis geen vuur worden ontstoken. Dit betekent o.a. dat er thuis niet gekookt wordt en dat er geen warme dranken worden bereid. Dat gebeurt in de huizen van anderen.
Bij alle rituelen spelen mannen de belangrijkste rol. Wanneer de vader is overleden maar veelal ook als de moeder is overleden, wordt er een speciale dienst thuis gehouden waarbij de mannelijke familieleden het hoofdhaar (soms op een kort staartje na), snor en baard afscheren. Na zes maanden en één jaar wordt het hele ritueel herhaald. De arya samaj kennen dergelijke gebruiken niet.
Joden voeren traditioneel de rituele inscheuring van de kleren uit op de dag van de begrafenis. De rituele inscheuring van de kleren wordt ook de Keria genoemd. Hierbij wordt de kledij van de naaste familieleden van de overledene gescheurd. Als ouders overleden zijn, wordt een scheur aangebracht aan de linkerkant ter hoogte van het hart, bij de echtgenoot of echtgenote, de kinderen, broers en zussen wordt een scheur aan de rechterkant aangebracht. Bij vrouwen wordt de scheur bij voorkeur in een afzonderlijke ruimte aangebracht en soms wordt deze dichtgenaaid voordat de vrouwen zich terug onder de aanwezigen begeven.
Bij taoïstische begrafenissen, Qingmingfestival en Hongerige geestenfestival worden er papieren strookjes verbrand voor de overledene(n). Vele niet-Chinezen veronderstellen dat deze gelden als geluksgeld maar in de Chinese cultuur bestaat geen gelukspapier; eigenlijk is het dodengeld. Dodengeld wordt ook verbrand zodat overledenen het in het hiernamaals kunnen gebruiken. Wie dit geld op de grond aantreft, moet het nooit oprapen of naar huis meenemen, want dat brengt ongeluk. Ook worden, tot welzijn van de overledene, papieren huizen, auto's, boten, goudstaven, papieren werksters etc. verbrand. Tijdens daoïstische begrafenissen worden taoïstische priesters gehuurd, die gebeden voor de overledene chanten.
Moslims spreken bij kennisgeving van de dood kort dit gebed uit: Innaa liIlayhi Wa Innaa Ilayhi Raaji’oon. Vertaalt: Waarlijk Wij behoren tot Allah, en tot Allah zullen wij wederkeren. Na het overlijden sluit een van de aanwezigen de ogen van de overledene en bidt iedereen. Het is niet toegestaan om te eten, te drinken of te roken in aanwezigheid van een overledene. Het is niet toegestaan de overledene af te leggen.
Dan volgt de rituele wassing, soms thuis, maar meestal in een uitvaartcentrum of ziekenhuis dat daarvoor een speciale ruimte heeft. Bij de wassing is het lichaam met een lendendoek bedekt, omdat men de geslachtsorganen niet mag zien. Mannen worden door mannen, vrouwen door vrouwen verzorgd. Het lichaam wordt drie keer gewassen met water waaraan geurige stoffen zijn toegevoegd. Vervolgens wordt het lichaam in grote witte doeken zonder versiering gewikkeld en naar de moskee overgebracht.
Er zijn zeker nog vele rituelen in de wereld, maar ik kan ze niet allemaal bespreken. Hieronder staat nog een video. In deze clip kan je ook een ritueel vinden over wat ze doen na het overlijden van een dierbaar persoon. Het gaat om een muziekvideo. Het lied heet 'The Ballad Of Mona Lisa' en wordt gezongen door Panic at the disco.
Ik kan enkele stappen van het ritueel ui deze video halen, en deze zijn.
In de les RZL bekeken we de film 'Oscar et la dame rose'. Het verhaal gaat over Oscar. Oscar is tien jaar oud en verblijft in een kinderziekenhuis. Hij heeft leukemie. Op een dag hoort hij zijn dokter zeggen tegen zijn ouders dat hij ongeneeslijk ziek is en dat hij slechts enkele weken te leven heeft. Noch de dokters of zijn ouders vertellen hem de waarheid, dus wil hij niet meer met ze praten. Tot hij toevallig Rose tegen het lijf loopt. zij is een norse vrouw die pizza's levert in het ziekenhuis. In tegenstelling tot zijn ouders en het ziekenhuispersoneel vertelt zij hem wel de waarheid. Omdat ze merkt dat Oscar bedroefd is heeft ze een oplossing. Hij zal iedere dag die hem nog resteert leven alsof deze telt voor 10 jaar! Zo beleeft hij de tijd van zijn leven met Rose en ontstaat er een hechte band tussen hen.
Bekijk hieronder de trailer.
Ik vind dit verhaal een mooi voorbeeld van het omgaan met de dood. Het geeft de ups en downs weer. Wat ik ook heel goed vond aan de film is dat er gebruik werd gemaakt van heel diepzinnige scènes, maar ook van grappige scènes. Het toont hoe een kind dit beleeft. Wat mij echt raakte in de film was het doorzettingsvermogen van Oscar. Hij weet dat hij maar twaalf dagen meer te leven heeft maar toch gaat hij verder en gaat hij voor zijn dromen. De brieven die hij dagelijks schrijft naar God zijn een soort verwerkingssysteem. Het idee erachter, een brief aan een ballon hangen om te verzenden naar God, vind ik echt iets prachtigs.
Hij maakte in die twaalf dagen heel zijn leven mee. Pubertijd, trouwen, pensioen. Hij onderging iedere stap. Voor vele mensen klinkt het onmogelijk, en dat is het eigenlijk ook. Maar voor hem waren die twaalf dagen echt. Hij voelde zich telkens zo oud als hij zou zijn op een van deze dagen.
Wat ik ook nog even wil vermelden is het gebruik van effecten. Deze film heeft een donkere, grauwe kant. Maar hiernaast is er ook een fantasierijke, kinderlijke kant. In de sobere stukken wordt alles simpel weergegeven. Volgens mij deden ze dit om het sombere aan de ziekte te tonen. Maar als je dan ziet hoe hij alles ziet, dan is het zo kleurrijk en grappig. Helemaal passend in zijn karakter.
Uiteindelijk vind ik deze film heel mooi. Ik had het eerlijk gezegd niet verwacht, maar het raakte me echt.
Dit lied gaat over de persoonlijke struggles die een mens meemaakt. Hij praat deels over zijn eigen twijfels, maar toch kan ik me in veel van deze dingen vinden. Het gaat over zijn twijfels. Twijfelen aan zichzelf en anderen. En dit maakt hem kapot.
Hoe hij het brengt, zijn eerlijkheid en pijn die je voelt in zijn teksten en stem, zorgen ervoor dat ik dit lied echt apprecieer. Ik zit zelf ook met zo veel twijfels. En twijfels zijn ook een soort van lijden. Als je twijfelt aan jezelf dan is dit zo omdat je niet tevreden bent met jezelf, met wie je bent. Je weet niet hoe je je voelt dus zet je maar een masker op. En dat dat doet pijn. En dit niet enkel mentaal, maar dit kan ook effect hebben op je lichaam.
Er zijn enkele stukken tekst die mij echt raken uit de tekst. Hieronder zet ik het belangrijkste stuk.
voor zij die aan me twijfelentwijfel je meer aan mij dan mij ik betwijfel heteigenlijk weet ik niet wat ik moet op de wereldmaar ik ben er en ik zit alleen te twijfelen
Dit stukje tekst is voor mij belangrijk omdat het weergeeft hoe ik ben. Vroeger was ik heel erg onzeker en twijfelde ik meer aan mezelf dan dat ik iets goeds over mezelf dacht. Ook vind je opnieuw de vraag: "wat moet ik op de wereld?" terug in de tekst. Daarop wist ik vroeger nog minder een antwoord dan nu. Ik twijfelde over alles. En twijfel maakt je als mens kapot. Nu ben ik nog altijd onzeker en ik heb zo nog m'n twijfels over mezelf, maar doorheen de jaren heb ik geleerd om wat zekerder te zijn. Je kan niet je hele leven zitten twijfelen over alles, anders leef je niet. Dat besefte ik. En ik koos voor leven. Maar er zijn zoveel mensen die dit ook dagelijks denken, die hun dagelijks zo voelen. Het is ook een dagelijkse strijd, een soort van lijdensweg voor hen die zich zo voelen.
voor alle mensen die twijfelen kom je daarmee verder nee ik betwijfel het eigenlijk weet niemand wat je moet op de wereld maar je bent er en je moet niet zoveel twijfelen
En zoals het lied ook zegt moet je helemaal niet zoveel twijfelen. Niemand weet wat je op de wereld moet doen, maar je bent er. Dus je hoeft niet de hele tijd te twijfelen.
